Sementeira

Auditorio de Galicia

Santiago de Compostela

Deixar caer grans, pedras, maínzos de grixo, botar area, salpicar na auga… Xestos familiares que nos conectan coa infancia. Memoria de experiencias táctiles redescubertas a través da escoita. A materia acumulada dá testemuño do tempo. E tamén de sons pasados. Composta de puntos e fileiras de son, como pingas, como regatos, a música transpórtanos a un tempo antigo e a unha experiencia ritual. Un discurso á vez familiar e descoñecido, sinxelo e misterioso que afonda no escuro enigma da existencia enraizándonos na terra, evocando a humildade coa que cada unha das partículas máis pequenas forma parte dun todo. Que nos precede. Que continuará cando xa non esteamos aquí. Expresando, a través do son, a tensión e o equilibrio entre a terrible fraxilidade e, ao mesmo tempo, a tenaz resiliencia da vida na historia milenaria do universo.

Con estreas mundiais de Violeta Cruz (Bogotá, Colombia, 1986),…